Dit is mijn lieve Otto, in januari 2023 ontvingen we bericht dat hij ongeneeslijk ziek was en in november 2023 overleed hij. Hij was een zeer toegewijde vader en echtgenoot, heel actief, sportief, intelligent, sociaal en gaf heel veel om de mensen om hem heen. 

Na zijn overlijden voelde ik me eerst een beetje verdoofd, afwezig en voelde het alsof er continu een 'zware jas' om mijn schouders hing. Ik vond het moeilijk om te ademen als ik wakker werd, vluchtte naar buiten voor ochtendwandelingen waar ik mijn hart uitstortte naar de hemel en naar Otto. Ik heb heel veel gehuild, alles voelde een aanleiding om te huilen. Het voelde alsof ik mijn plekje kwijt was en zelfs een stukje van mijn identiteit. Ik had het gevoel dat mijn leven een toren van blokjes was, die omgevallen was, ik had mijn 'blokjes' nog; mijn kinderen en familie, vrienden en mijn huis  maar alles lag op een andere plaats, alles was anders geworden.

Ik zocht naar manieren om om te kunnen gaan met mijn verdriet.